به مهر عمارت دل کن که این جهان خراب

بر آن سر است که از خاک ما بسازد خشت

مکن به نامهسیاهی ملامت من مست

که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت

---

- از شمسالدین محمد شیرازی است با اندک دستکاری

- عمارت دل نام کافهایست در تقاطع خیابانهای بزرگمهر و کاخ (فلسطین کنونی)

امروز پس از روزها و هفتهها و ماهها و سالها، رنگینکمانی در افق خاکستری شهر پیدا شد، از صبح اندکاندک باران به شیشهها انگشت میزد. کمی از نیمروز گذشته بود که چند قطرهی بازیگوش باران سر راه نور خور

سخن را "میرانند" چنانکه اتوموبیل را در میانه پرهیاهوی آدمیان چنان به هوشیاری که به دیگری بر"نخورد" و جان و دل او را نیازارد، و هر چه "او" گرامیتر، کار دشوارتر. تختهبند چاردیواری بیروزن، بیپروا ر